پیش بینی تحمل پریشانی بر اساس هوش فرهنگی و تاب آوری ناسازگاری زناشویی

هدف پژوهش حاضر پیش بینی تحمل پریشانی بر اساس هوش فرهنگی و تاب آوری در زنان متاهل دارای ناسازگاری زناشویی بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان متاهل دارای ناسازگاری زناشویی در سال ۱۴۰۲ بود که به مراکز مشاوره و روانشناسی شهر اصفهان مراجعه کرده بودند. بر اساس آمار این مراکز تعداد کل جامعه ۶۸۰ نفر برآورد گردید و با استفاده از جدول کرجسی و مورگان حجم نمونه ۲۴۶ نفر تعیین شد نمونه ها به روش در دسترس انتخاب شدند ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) پرسشنامه هوش فرهنگی آنگ و همکاران (۲۰۰۴) و پرسشنامه تاب آوری سیکسبی (۲۰۰۵) بود. داده ها پس از جمع آوری با بهره گیری از رگرسیون خطی و آزمون همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ تحلیل گردید. یافته ها نشان دادند که تحمل پریشانی زنان متاهل دارای ناسازگاری زناشویی بر اساس هوش فرهنگی و تاب آوری آنان قابل پیش بینی بود. همچنین نتایج بیانگر وجود رابطه معنادار میان هوش فرهنگی، تاب آوری و تحمل پریشانی در این گروه از زنان بود

Keywords:

تحمل , پریشانی , هوش فرهنگی , تاب آوری , ناسازگاری زناشویی