ذهنیت رشد در آموزش: کلید ارتباط موثر با دانش آموزان نوجوان

این پژوهش به بررسی رویکردهای ذهنی و رفتاری موثر در مدیریت ارتباط بین معلم و دانش آموز نوجوان می پردازد. دوره نوجوانی به دلیل تغییرات بیولوژیکی و روان شناختی با چالش های منحصر به فردی همراه است که مدیریت این ارتباط را پیچیده می سازد. پژوهش حاضر با تاکید بر رویکرد ذهنی رشد و رویکرد رفتاری همدلانه نشان می دهد که چگونه یک معلم می تواند با تغییر نگرش خود نسبت به توانایی های دانش آموز و استفاده از تکنیک های ارتباطی صحیح محیطی امن و انگیزشی برای یادگیری ایجاد کند. یافته های پژوهش حاکی از آن است که پذیرش شکست به عنوان یک فرصت برای رشد، تقویت خودمختاری دانش آموز و پاسخ همدلانه به رفتارهای چالش برانگیز نه تنها به بهبود عملکرد تحصیلی منجر می شود بلکه به رشد مهارت های اجتماعی و عاطفی دانش آموزان نیز کمک شایانی می کند. این مقاله نتیجه گیری می کند که یک معلم موثر به جای تمرکز صرف بر انتقال دانش، به عنوان یک مربی و راهنما عمل می کند که به دانش آموزان برای دستیابی به پتانسیل کامل خود کمک می کند.

Keywords:

ذهنیت , رشد , رابطه معلم و دانش آموز , نوجوانی , همدلی , آموزش و پرورش