بررسی نقش واسطهای خودکارآمدی معلم در رابطه ی بین هوش موفق و انگیزش شغلی معلمان

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش واسطهای خودکارآمدی معلم در رابطه ی بین هوش موفق و انگیزش شغلی معلمان می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل همه ی معلمانی است که در طول سال تحصیلی ۱۰۱-۱۰۲ در مدارس دولتی شهرستان تکاب مشغول به تدریس بودند که از این تعداد نمونه ای به حجم ۲۹۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. اطلاعات از طریق پرسشنامههای هوش موفق استرنبرگ، خودکارآمدی معلم بندورا و انگیزش شغلی هرزبرگ جمع آوری گردید و با استفاده از نرم افزار spss و آزمون بارون و کنی تحلیل شد. یافتههای پژوهش حاکی از آن است هوش موفق ۳۴ درصد از واریانس انگیزش شغلی و ۲۷ درصد از واریانس خودکارآمدی معلمان را تبیین می کند و هوش موفق و خودکارآمدی معلمان باهم ۵۲ درصد از واریانس انگیزش شغلی معلمان را تبیین می کنند و در نهایت با توجه به اینکه مقدار بتا از حالت اول (۱۸۵) به حالت سوم (۱۷۱) کاهش یافته است، نقش واسطه ای خودکارآمدی معلم در رابطه بین هوش موفق و انگیزش شغلی تایید می شود. بر اساس نتایج حاصل می توان گفت که هوش موفق موجب تقویت خودکارآمدی و انگیزش شغلی معلمان می شود. لذا سیستم آموزشی اگر به دنبال تحقق اهداف آموزش و پرورش و به کارگیری معلمان کارآمد است، بایستی به نقش و اهمیت مولفه ذکر شده در سیاستهای آموزشی خود توجه جدی نماید.

Keywords:

خودکارآمدی معلم هوش موفق , انگیزش شغلی