احساسات مثبت، ظرفیت خود تنظیمی و عملکرد در دانش آموزان دبیرستانی

هدف این پژوهش تحلیل ارتباط احساسات مثبت ظرفیت خودتنظیمی و عملکرد یادگیری دانش آموزان دبیرستانی است. پژوهش حاضر از نظر ماهیت پژوهش توصیفی و از نظر هدف پژوهش جزء پژوشهای کاربردی است. این پژوهش توصیفی-پیمایشی و مبتنی بر معادلات ساختاری می باشد. جامعه آماری این پژوهش دانش آموزان دبیرستانی در شهر زنجان می باشند که تعداد آن ها ۵۷۷ نفر بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برابر با ۲۳۰ نفر بدست آمد و افراد نمونه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. نتایج نشان داد احساسات مثبت بر ظرفیت خودتنظیمی تاثیر مثبت دارد خودتنظیمی بر عملکرد یادگیری تاثیر دارد. احساسات مثبت بر عملکرد یادگیری تاثیر دارد و خودتنظیمی رابطه بین احساسات مثبت و عملکرد یادگیری را واسطه می کند.

Keywords:

خودتنظیمی , یادگیری , عملکرد , احساسات مثبت