بررسی اثر بخشی رویکرد شناختی رفتاری بر شادکامی و کیفیت زندگی زنان مطلقه

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی رویکرد شناختی رفتاری بر شادکامی و کیفیت زندگی زنان مطلقه می باشد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بوده و جامعه آماری پژوهش شامل زنان مطلقه شهر گچساران است که در سال ۱۴۰۱ متارکه نمودند می باشند ۳۰ نفر به شیوه در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره رویکرد شناختی رفتاری و گواه جایگزین شدند. ابزار مورد استفاده به منظور جمع آوری داده ها پرسشنامه شادکامی آکسفورد و پرسشنامه کیفیت زندگی می باشد برای تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری و آزمون تعقیبی LSD استفاده شده است. یافته ها نشان می دهد که رویکرد شناختی رفتاری بر ارتقای کیفیت زندگی و نیز میزان شادکامی زنان مطلقه اثر معنی دار دارد علاوه بر ،این یافته ها نشان می دهد که ارتقای کیفیت زندگی در روش رویکرد شناختی رفتاری نسبت به شادکامی اثر بیشتری را ایجاد کرده است.

Keywords:

رویکرد شناختی , رفتاری , شاد کامی , کیفیت زندگی , زنان مطلقه