بررسی نقش سازگاری شغلی و خودکارآمدی بر مقاصد کارآفرینی ادراک شده

پژوهش حاضر به بررسی نقش سازگاری شغلی و خودکارآمدی بر مقاصد کارآفرینی پرداخته است. این پژوهش از نوع کتابخانه ای می باشد. قصد کارآفرینان نشان دهنده میزان آمادگی افراد و تمایل آنها به منظور پیگیری کارآفرینی به عنوان یک انتخاب شغلی و مشارکت در فعالیتهای کارآفرینی است. یکی از متغیرهایی که می تواند در این فرایند تاثیر گذار باشد، سازگاری شغلی است. سازگاری شغلی شامل توضیح و شرح رفتارهایی می باشد که منجر به اجرای موثر و مطلوب وظایف مورد نیاز افراد و دیدگاه مثبت به نقش کاری جدید می گردد که ترکیبی از عوامل روانی و غیر روانی می باشد که به عنوان یک فرایند پویا و مستمر به دنبال پیشرفت و نگهداری تطابق درون محیط کاری تلقی می گردد. عامل دیگری که می تواند بر مقاصد کارآفرینی ادراک شده تاثیر گذار باشد، خودکارآمدی می باشد. شرایط زندگی اکثر زنان سرپرست خانواده کیفیت زندگی آنها در ادبیاتی که برای این متغیر وجود دارد در سطح مطلوب نمی باشد و این امر می تواند سلامت روانی خود اعضای خانواده را تحت تاثیر قرار دهد. خودکارآمدی به عنوان یکی از راهبردهای مقابله ای و مثبت می باشد که می تواند احساس، شایستگی، کفایت و قابلیت در کنار آمدن با زندگی را در فرد افزایش دهد و افرادی که احساس خودکارآمدی بالاتری دارند هماهنگ و سازگاری با شرایط و مشکلات هستند و بیشتر از منبع کنترل درونی خود بهره می برند و مشکلات و رخدادهای بیرونی در آنها تاثیر کمتری دارد و این افراد از سلامت روانی و ذهنی بهتری نسبت به دیگران برخوردارند و در زندگی شخصی، تحصیلی و شغلی، اکثرا افراد موفقی می باشند. در این میان، آنچه می تواند در رابطه بین سازگاری شغلی و خودکارآمدی با مقاصد کارآفرینی افراد تاثیر گذار باشد، استخدام پذیری ادراک شده می تواند باشد که به توانایی ادراک شده افراد جهت به دست آوردن شغل پایدار متناسب با سطح شایستگی فردی که افراد بواسطه آن خود را شایسته و توانمند در اجرای فعالیت یا شغل خاصی می پندارند اشاره دارد.

Keywords:

سازگاری شغلی , خودکارآمدی , مقاصد کارآفرینی , ادراک شده , کارآفرینی