مقایسه خانواده درمانی و بازی درمانی بر بهبود مهارتهای کودکان کم توان ذهنی

پژوهش حاضر با هدف مقایسه خانواده درمانی و بازی درمانی بر بهبود مهارتهای کودکان کم توان ذهنی می باشد. این پژوهش، نیمه تجربی طرح پیش، آزمون پس آزمون و آزمون پیگیری با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش را کلیه کودکان کم توان ذهنی در تهران تشکیل داده است. تعداد ۴۲ کودک به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به روش تصادفی در گروه مهارت های ذهنی ۱۴ نفر، مهارت های فعالیتی و عملکردی ۱۴ نفر و کنترل ۱۴ نفر قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده های پژوهش شامل پرسشنامه ادراک حل مسئله هینر و پترسون (۱۹۸۲) و برنامه های فعالیتی و عملکردی می باشند. گروه آزمایش اول و دوم بازی درمانی و خانواده درمانی را دریافت کردند. گروه سوم نیز به عنوان گروه کنترل در طی پژوهش هیچ نوع درمانی را دریافت نکردند. اطلاعات بدست آمده بر اساس تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که میانگین متغیرها حتی در مرحله پیگیری نیز علاوه بر پس آزمون همچنان بالا می باشد. اثربخشی هر دو رویکرد، با اندازه اثر ۴۴ درصد بر ارتقای مهارت های فعالیتی و عملکردی کودکان کم توان ذهنی و ۲۰ درصد بر مهارت های ذهنی اثر داشته است.

Keywords:

خانواده درمانی , بازی درمانی , مهارت های ذهنی , مهارتهای فعالیتی و عملکردی , کودکان کم توان ذهنی