اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر مهار شناختی پریشانی روان شناختی و فرانگرانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر مهار شناختی پریشانی روان شناختی و فرانگرانی دانشجویان دانشگاه پیام نور تبریز انجام شد. پژوهش حاضر آزمایشی و از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه مورد مطالعه تمامی دانشجویان دانشگاه پیام نور تبریز می باشد. تعداد حجم نمونه ۴۰ نفر انتخاب شد که از این میان ۲۰ نفر در گروه کنترل و ۲۰ نفر در گروه آزمایشی پذیرش و تعهد به صورت تصادفی گمارده شدند. برای ارزیابی متغیرهای پژوهش از پرسشنامه های پریشانی روانشناختی کسلر و همکاران (۲۰۰۲)، فرانگرانی ولز (۲۰۰۵) و آزمون استروپ (۱۹۳۵) استفاده شد و برای اجرا نیز از پروتکل درمان پذیرش و تعهد هیز و همکاران (۲۰۱۲) استفاده شد که شامل ۸ جلسه دو ساعته بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه های پژوهش از تحلیل واریانس استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار کامپیوتری SPSS نسخه بیست و یکم استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به صورت معنی داری بر بهبود مهار شناختی و کاهش پریشانی روان شناختی و فرانگرانی دانشجویان دانشگاه پیام نور تبریز در سطح ۰/۰۵ (p) موثر می باشد. با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که برای بهبود سلامت روان دانشجویان و کاهش پریشانی روانشناختی و فرانگرانی و بهبود مهار شناختی می توان از درمان پذیرش و تعهد استفاده کرد.

Keywords:

درمان پذیرش و تعهد , مهار شناختی , پریشانی روانشناختی , فرانگرانی , دانشجویان