تاثیر روابط خانوادگی در کاهش خشونت نوجوانان

تربیت فرزندان از اولین امور مهم، خانه مدرسه و جامعه است. همه این عوامل در تربیت فرزندان به سمت مثبت یا منفی دخالت دارند؛ اما حقیقت آن است که تاثیر محیط فرهنگی خانه و خانواده از میان این عوامل، به شکلی چشمگیر در تربیت و به خصوص در تربیت دینی فرزندان افزون تر است. خشونت از پدیده های کهن در رفتار اجتماعی انسان ها است. نوجوانان به جهت اقتضای سنی خاص و تاثیری که از محیط خود دارند، بیشتر در معرض روی آوردن به خشونت هستند. دوره نوجوانی مصادف با دوره طغیان و طوفان و سرکشی می باشد. یکی از رفتارهای بارز نوجوان پرخاشگری، مخالفت، ایستادگی و مقاومت در برابر مسائل اطراف می باشد که با توجه به این امر یکی از بارزترین رفتار نوجوان عصبانیت و خشونت است. در صورت عدم مهار آن، منجر به خطرات عدیده ای برای فرد و جامعه در پی خواهد داشت و بالعکس در صورت درک آنان و استفاده از روش های مناسب در برخورد با فرزندان می تواند عصبانیت و خشونت آنان را کاهش داد و آنان را در سعادت و خوشبختی مساعدت کرد. در این پژوهش سعی بر آن است که علل رفتار پرخاشگرایانه در نوجوان و راه های پیشگیری از آن مورد بررسی قرار گیرد.

Keywords:

خشونت , نوجوان , جامعه , پیشگیری