تجربه زیسته مادران از آموزش مهارت حل مسئله به کودکان بر کیفیت روابط والد-کودک

پژوهش حاضر با هدف بررسی تجربه زیسته مادران از آموزش مهارت حل مسئله به کودکان و تاثیر آن بر کیفیت روابط والد کودک انجام شد. این مطالعه کیفی با بهره گیری از مصاحبه های نیمه ساختار یافته داده های خود را از ۱۰ مادر دارای فرزند در بازه سنی ۴ تا ۷ سال ساکن منطقه دو تهران گردآوری کرد تحلیل داده ها براساس روش تحلیل مضمون براون و کلارک (۲۰۰۶) انجام شد که شامل مراحل آشنایی با داده ها، کدگذاری، استخراج و بازبینی مضامین بود. یافته های پژوهش نشان داد آموزش مهارت حل مسئله باعث افزایش نقش فعال و آگاهانه والدین در فرایند تربیت کودکان شده است؛ به گونه ای که والدین به جای مدیریت مستقیم مشکلات به تسهیل گری تفکر کودک می پردازند، همچنین بهبود گفت وگو و تعاملات خانوادگی و کاهش تنش ها و واکنش های هیجانی منفی از دیگر پیامدهای این آموزش بود در کنار این موارد توانمندی های شناختی و هیجانی کودکان نیز بهبود یافت که نشان دهنده تاثیر مثبت آموزش مهارت حل مسئله بر رشد همه جانبه کودک است. این نتایج تاکید می کند که آموزش مهارت حل مسئله نقش مهمی در ارتقای کیفیت روابط والد کودک و سلامت روانی خانواده ها دارد، بنابراین توصیه می شود که برنامه های آموزشی فرزندپروری با تمرکز بر این، مهارت به صورت گسترده تر و با در نظر گرفتن بعد فرهنگی و اجتماعی بومی سازی شده طراحی و اجرا شوند تا بتوانند تاثیرات مثبت بیشتری در خانواده ها ایجاد کنند.

Keywords:

مهارت حل مسئله , کیفیت روابط والدکودک , تجربه زیسته مادران , آموزش فرزندپروری