تاثیر اختلال وسواس جبری و اختلال بدریخت انگاری بدن بر گرایش به جراحیهای زیبایی افراد

این پژوهش به بررسی تاثیر اختلال وسواس جبری و اختلال بدریخت انگاری بدن بر گرایش به جراحی زیبایی در میان مراجعان کلینیکهای زیبایی منطقه یک تهران پرداخته است از منظر هدف این تحقیق کاربردی است و از روش توصیفی-پیمایشی برای گردآوری داده ها استفاده شده. نمونه آماری شامل ۶۰ نفر از مراجعان با شرایط ورود مشخص بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه وسواسی جبری و نکوور، پرسشنامه اختلال بدریخت انگاری بدن و پرسشنامه گرایش به جراحی زیبایی بود که پایایی هر سه ابزار با استفاده از آلفای کرونباخ تایید شد برای تحلیل داده ها از روش مدل معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی و نرم افزارهای SPSS و Smart PLS استفاده گردید. یافته ها نشان داد که اختلال بدریخت انگاری بدن با ضریب مسیر ۰٫۵۶۶ و مقدار معناداری ۰٫۰۰۰ تاثیر مثبت و معناداری بر گرایش به جراحی زیبایی دارد. همچنین اختلال وسواس جبری نیز با ضریب مسیر ۰٫۳۲۳ و مقدار معناداری ۰٫۰۰۲ تاثیر مثبت و معناداری بر این گرایش داشت. ضریب تبیین ۰٫۶۴۳ نشان داد که ۶۴٫۳ درصد از تغییرات گرایش به جراحی زیبایی توسط این دو متغیر تبیین میشود. نتایج بیانگر آن است که شدت اختلالات روان شناختی نظیر وسواس جبری و بدریخت انگاری، بدن تاثیر مستقیمی بر تصمیم گیری افراد برای انجام جراحی زیبایی دارد. با توجه به نتایج پیشنهاد میشود مداخلات روان شناختی و آگاهی بخشی عمومی در کنار خدمات مشاوره در کلینیکهای زیبایی ارائه شود تا از تصمیم گیریهای ناسنجیده جلوگیری گردد.

Keywords:

اختلال وسواس , جبری اختلال بدریخت انگاری , بدن , گرایش به جراحی زیبایی , معادلات ساختاری , کلینیکهای زیبایی منطقه یک تهران