بررسی اثر بخشی هوش معنوی بر پایبندی ،مذهبی، بهزیستی روانشناختی و فرسودگی هیجانی دانشجویان پرستاری دانشکده علوم پزشکی بروجن

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی هوش معنوی بر پایبندی مذهبی، بهزیستی روانشناختی و فرسودگی هیجانی دانشجویان پرستاری دانشکده علوم پزشکی بروجن بود. طرح پژوهش حاضر کاربردی در چارچوب تجربی و در قالب طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش کلیه کلیه دانشجویان پرستاری دانشکده واحد بروجن بودند که تعداد آنها برابر ۲۴۶ نفر بود نمونه این تحقیق مشتمل بر ۳۰ نفر از جامعه مذکور میباشد که برای انتخاب آنها از روش نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شد سپس به صورت تصادفی (۱۵) نفر در گروه مداخله هوش معنوی بوئل (۲۰۰۴) و ۱۵ نفر در گروه کنترل) قرار گرفتند بر روی گروه های آزمایش و گواه پرسشنامه های دینداری گلاک و استارک (۱۹۶۵)، بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۹) و فرسودگی هیجانی مسلش و جکسون (۱۹۸۱) به عنوان پیش آزمون اجرا گردید. در ادامه به تصادف بر روی یکی از گروه ها آموزش هوش معنوی بوئل (۲۰۰۴) به میزان ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای انجام گردید در این مدت گروه گواه آموزشی را دریافت نکردند. پس از اتمام برنامه های آموزشی مجددا پس آزمون بوسیله همان مقیاس بر روی هر دو گروه اجرا شد. نتایج با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد آموزش مهارت هوش معنوی در افزایش پایبندی مذهبی (۲۰/۸۳ Partial ، ۰/۰۰۱=p ، ۱۲۶/۱۶ = F، بهزیستی روانشناختی (۲۰/۶۶ p=۰/۰۱ Partial ، ۴۹/۴۵ = F و ۱ •Partial ŋ*=*/V^) = ۹۲/۲۵ = ۱ = کاهش فرسودگی هیجانی ( F) - ۹۲/۰ ، ۲۰۰۱ rtial) تاثیرگذار بوده است.

Keywords:

هوش معنوی , پایبندی مذهبی , بهزیستی , روانشناختی , فرسودگی هیجانی