پیش بینی رشد زبان بیانی کودکان ۴ تا ۶ ساله بر اساس شیوه فرزند پروری و تاب آوری مادران و نقش میانجی سازگاری زناشویی

این مطالعه با هدف پیش بینی رشد زبان بیانی کودکان ۴ تا ۶ ساله بر اساس شیوه فرزند پروری و تاب آوری مادران و نقش میانجی سازگاری زناشویی انجام گرفت. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع معادلات ساختاری است. جامعه ی آماری تمام مادران دارای کودک بین ۴ تا ۶ ساله شهر تهران در سال ۱۳۹۹ میباشند که با توجه به فرمول کوکران بر حسب تعداد اعضای جامعه حداقل نمونه مورد نیاز ۳۸۴ نفر برآورد شد. برای جمع آوری دادهها مادران این کودکان پرسشنامههای آزمون رشد زبان TOLD، پرسشنامه شیوه های فرزندپروری بامریند و پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون و پرسش نامه سازگاری دو نفره اسپانیر را تکمیل کرده و داده های جمع آوری شده از طریق نرم افزارهای SPSS ۲۴ و PLS و با استفاده از آزمون آماری تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و یافتهها نشان داد مدل مورد بررسی برازش لازم را دارد و فرضیات پژوهش تایید شده اند به این معنی که رشد زبانی بیانی کودکان ۴ تا ۶ ساله را میتوان بر اساس شیوههای فرزندپروری و تاب آوری مادران پیش بینی کرد و سازگاری زناشویی در این بین نقش واسطه دارد.

Keywords:

رشد زبان , بیانی , شیوه فرزند پروری , تاب آوری , سازگاری زناشویی