بررسی نقش آموزش موسیقی بر ارتقای کیفی و افزایش انگیزه تحصیلی در دانش آموزان

دریافت می آموزش موسیقی در جریان فرایند یاددهی یادگیری آموزش را سریع می کند. دانش آموزانی که آموزش های موسیقی می بینند، پیشرفت های قابل ملاحظه ای در گوش دادن، صحبت کردن، خواندن و مهارت های نوشتاری، تمرکز و... به نسبت سایر دانش آموزان می یابند و در ریاضیات و تاریخ نیز از دیگر دانش آموزان پیشرفته ترند. وقتی که دانش آموزی در سنین پایین فعالیت های هنری انجام می دهد، ذهن نابالغ او ظرفیت و گنجایش بیشتری می یابد و در واقع بر دانش زیبائی شناسی او افزوده می شود. اثرات بلندمدت موسیقی قادر است ابعاد شناختی را که متوجه مهارت های زبانی، استدلال و خلاقیت است، را با تمرین و گذشت زمان درگیر کند و همچنان نظم اجتماعی را بالا می برد. پس موسیقی تمرینی برای مغز است. نواختن یک موسیقی تداعی ها و تعبیرهای چندگانه ای از دیداری، شنیداری، لمسی، حرکتی و احساسی و به طور کلی سیستمی از فعالیت های مختلف مغزی را به وجود می آورد. از نظر آموزش، مهمترین نقش موسیقی، پرورش به مثابه ابزار شناخت در دانش آموز است و همچون دریچه ای است که او را با جهان خارج پیوند می دهد و امکان شناخت را برای او فراهم می آورد. ترکیب اطلاعاتی که دانش آموز از راه حواس مختلف دریافت می کند، شناخت او را عمیق تر و پربارتر می سازد. بدیهی است وقتی کودک می بیند، می شنود و لمس می کند، شناسد. در این پژوهش به بررسی نقش آموزش موسیقی بر ارتقای کیفی و افزایش انگیزه تحصیلی در دانش آموزان پرداخته می شود.

Keywords:

دانش آموز , موسیقی , پیشرفت تحصیلی , انگیزه , آموزش