بررسی کارکرد و اثر بخشی روانشناختی شعردرمانی

از گذشته به ارزش شعر نه تنها به عنوان یک تسکین دهنده روح و روان و تلطیف عواطف انسانی بلکه به عنوان یک روش برای درمان دردها و آلام بشر و جوامع بشری توجه داشته اند. در سالهای اخیر بسیاری از درمانگران سعی در معرفی شعر به عنوان یک ابزار قدرتمند شفابخش دارند. امروزه روان پزشکان ادعا می کنند که استفاده از اشعار کلاسیک در روان درمانی نتایج مثبتی به همراه دارد. نتایج این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی نشان داد که شعر درمانی از تکنیک های هنر درمانی خلاق است که از قدیم و حتی قبل از تاریخ خط در شکل اوراد و اذکار و دعا برای شفا و درمان استفاده می شد و امروزه ابزاری برای بیان و بینش است. شعر درمانی یک هنر خلاق است که شعر و دیگر شکل های برانگیزاننده ادبیات را برای رسیدن به اهداف درمانی و نمو شخصی بکار می گیرد و شکل های مختلف آن با هر رویکردی پیشنهاد می شود. شعر درمانی یک رویه درمانی است که در آن شعر به قصد نمو شخصی و سلامت هیجانی مورد استفاده قرار می گیرد. توسعه دقت و فهم، درک خود و دیگران، توسعه خلاقیت، ابراز وجود، اعتماد به خود، تقویت مهارت های فردی و ارتباطی، تهویه احساسات و تنش، آزاد پیدا کردن معنای جدید از طریق ایده های جدید مثبت و اطلاعات، و افزایش مقابله با تنیدگی از اهداف شعر درمانی است.

Keywords:

شعر , شعر درمانی , هنر درمانی روان شناختی , سلامت روانی