رابطه بین آسیب پذیری هیجانی کودکی با تمایز یافتگی خود در افراد مبتلا به پرخوری

هدف از انجام پژوهش حاضر رابطه بین آسیب پذیری هیجانی کودکی با تمایز یافتگی خود در افراد مبتلا به پرخوری است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش افراد مبتلا به اختلال پرخوری شهر تهران در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. حجم نمونه با استناد بر دکتر دلاور برای هر متغیر ۵۰ نفر در نظر گرفته شده است لذا به دلیل ریزش نمونه حداقل ۲۰۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد و به پرسشنامه های آسیب پذیری هیجانی کودکی مقیاس آسیب پذیری هیجانی کودکی سائر و بائر (۲۰۰۹) سیاهه تمایز یافتگی خود (DSI) اسکورون و فرید لندر (۱۹۸۸) و سیاهه اختلالات خوردن استیک و همکاران (۲۰۰۰) به صورت مجازی پاسخ دادند. جهت تحلیل دادههای آماری از نرم افزار ۲۶-SPSS با استفاده از ضرایب همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون گام به گام استفاده شد. نتایج نشان داد آسیب پذیری کودکی توان پیش بینی تمایز یافتگی خود در افراد مبتلا به پرخوری را دارند بنابراین نتایج پژوهش حاضر میتواند مورد توجه روانشناسان مشاوران خانواده و افراد مبتلا به پرخوری قرار گیرد.

Keywords:

آسیب پذیری هیجانی کودکی , تمایز یافتگی , خود , افراد مبتلا به پرخوری