برهان صدق ابن سینا بررسی تناسب آن در فلسفه مدرن ایران

ابن سینا شخصیتی محوری در فلسفه قرون وسطی به ویژه در سنت اسلامی .بود مشارکتهای او در متافیزیک و معرفت شناسی تاثیری ماندگار بر اندیشه اسلامی و غربی گذاشته است. این مقاله به بررسی برهان ابن سینا برای ،صدق، به ویژه برداشت او از واجب الوجود و تناسب آن در فلسفه معاصر ایران می پردازد ابن سینا معتقد است که وجود به موجودات واجب و ممکن تقسیم می شود و معتقد است که وجود موجودات ممکن بر ضرورت وجودی دلالت دارد که به ذات خود وجود دارد – خداوند. این برهان بنیادی نه تنها به جستارهای متافیزیکی زمان او می پردازد بلکه با بحثهای فلسفی مدرن درباره هستی و ذات نیز طنین انداز می شود. این پژوهش با بررسی بینشهای ابن سینا بر آن است تا روشن کند که چگونه اندیشههای او میتواند به بحث های جاری در فلسفه ایرانی به ویژه درباره ماهیت حقیقت و هستی کمک کند ارتباط اندیشه ابن سینا با توانایی آن در پیوند دادن سنت های فلسفی کهن با مسائل ،معاصر تقویت درک عمیق تر از هستی در هر دو زمینه متافیزیکی و عملی تاکید می شود

Keywords:

ابن سینا , حقیقت واجب , فلسفه ایرانی , متافیزیک