مقایسه ذهن آگاهی و تاب آوری پرستاران بخش آی سی یو و بخش عادی

پژوهش حاضر به مقایسه ذهن آگاهی و تاب آوری پرستاران بخش آی سی یو و بخش عادی می پردازد. طرح مبنای این پژوهش از نوع علی مقایسه ای بوده و جامعه آماری پرستاران بخش آی سی یو در تهران می باشند. با توجه به حجم بالای جامعه، تعداد ۵۰ پرستار به عنوان نمونه با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب گردیدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه مهارت های ذهن آگاهی کنتاکی بیر و همکاران (۲۰۰۴) و پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) می باشد. به منظور تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که پرستاران بخش آی سی یو در مقایسه با بخش عادی مولفه های مشاهده، گری توصیف، گری عمل همراه با ذهن، آگاهی پذیرش و شاخص کل ذهن آگاهی معنادار پایین تری داشته اند. بین تاب آوری و عوامل آن در پرستاران بخش آی سی یو و بخش عادی تفاوت آماری معناداری وجود نداشت.

Keywords:

ذهن , آگاهی , تاب آوری , پرستاران بخش آی سی یو , پرستاران بخش عادی