پیش بینی اضطراب جدایی کودکان براساس ظرفیت تاملی و نقش واسطه ای توانمندی ایگو مادران

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اضطراب جدایی کودکان براساس ظرفیت تاملی و نقش واسطه ای توانمندی ایگو مادران انجام شده است. این پژوهش از نوع همبستگی است و جامعه آماری پژوهش مادران دارای کودک ۴ تا ۶ سال در اصفهان بودند که به روش نمونه گیری تصادفی ساده ۳۰۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه روانی اجتماعی توانمندی ایگو مار کاستروم و همکاران (۱۹۹۷)، پرسشنامه ظرفیت تاملی والدین لویتن و همکاران (۲۰۱۷) و مقیاس خودسنجی اضطراب زونگ (SAS) می باشد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از همبستگی مرتبه صفر و رگرسیون چندگانه به صورت سلسه مراتبی بهره گرفته شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که اطمینان به حالات ذهنی و علاقه و کنجکاوی درباره حالات ذهنی به طور مثبت بر کاهش اضطراب جدایی کودکان تاثیر دارند. توانمندی ایگو مادران نیز بین کاهش اضطراب جدایی کودکان و اطمینان به حالات ذهنی از ظرفیت تاملی واسطه گری می کند، اما علاقه و کنجکاوی درباره حالات ذهنی تنها به صورت مستقیم بر کاهش اضطراب جدایی کودکان تاثیرگذار بوده و برای این، مولفه توانمندی ایگو مادران واسطه گری نمی کند.

Keywords:

اضطراب جدایی , کودکان , ظرفیت تاملی , توانمندی ایگو مادران , حالات ذهنی