بررسی رابطه صفات شخصیتی هگزاکو و طرحواره های ناسازگار اولیه با دلزدگی زناشویی در زنان متاهل

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه صفات شخصیتی هگزاکو و طرحواره های ناسازگار اولیه با دلزدگی زناشویی در زنان متاهل باشد. این پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان متاهل شهر اصفهان در سال ۱۴۰۲ تشکیل دادند که از میان آنها ۳۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار به کار گرفته شده در این پژوهش عبارتند از مقیاس دلزدگی زناشویی پاینز (CMB)، مقیاس صفات شخصیتی هگزاکو (HEXACO) و پرسشنامه طرحواره یانگ (SQ-SF). به منظور تجزیه و تحلیل داده ها، از روش تحلیل مسیر در مدل ساختاری با استفاده از نسخه ۲۶ نرم افزار spss و همچنین نرم افزار SMART PLS استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که در فرضیه اول، پژوهش با افزایش صفت شخصیتی خوشایندی در زنان متاهل میزان دلزدگی آنان در زندگی زناشویی کاهش می یابد و بالعکس صفات شخصیتی برونگرایی، تهییج پذیری و وظیفه شناسی نیز قادر به پیش بینی دلزدگی زناشویی زنان متاهل نبوده اند. همچنین در فرضیه دوم، پژوهش با افزایش طرحواره های ناسازگار، حیطه بریدگی و طرد و محدودیت مختل در بین زنان متاهل، میزان دلزدگی آنان در زندگی زناشویی نیز افزایش می یابد و بالعکس سه حیطه طرحواره های ناسازگار، خودگردانی، گوش به زنگی و دیگر جهت مندی نیز قادر به پیش بینی دلزدگی زناشویی زنان متاهل نبود.

Keywords:

صفات شخصیتی هگزاکو , طرحواره های ناسازگار اولیه , دلزدگی زناشویی , زنان متاهل