بررسی اثر بخشی گردش علمی در آموزش کتاب علوم تجربی متوسطه اول بخش زمین شناسی

امروزه آموزش در مدارس نقش مهمی در پرورش مهارتهای یادگیری و تواناییهای حل مسئله دانش آموزان ایفا می کند. یکی از چالشهای اساسی در آموزش علوم، زمین به ویژه درس زمین شناسی دشواری در انتقال مفاهیم پیچیده به دانش آموزان از طریق روشهای سنتی است. در این مقاله به بررسی نقش و تاثیر گردش علمی به عنوان یک روش تدریس فعال و تجربی در آموزش زمین شناسی پرداخته شده است. روش مطالعه به صورت مروری بوده و از میان مقالات منتشر شده در بازه زمانی ۱۳۸۱ تا ۱۴۰۰ در پایگاههای اطلاعاتی داخلی و خارجی انتخاب شده است. نتایج نشان میدهد که گردش علمی با فراهم کردن فرصت مشاهده مستقیم پدیدههای زمین شناسی، تقویت انگیزه یادگیری ایجاد پیوند بین مفاهیم تئوری و واقعیتهای عملی، و بهبود مهارتهای تحلیل و همکاری گروهی، میتواند تاثیر بسزایی بر یادگیری عمیق تر دانش آموزان داشته باشد اگرچه محدودیتهایی مانند نیاز به زمان بیشتر و نبود امکانات کافی ممکن است اجرای این روش را چالش برانگیز کند، اما مزایای آن در افزایش کیفیت آموزش و توسعه مسئولیت پذیری زیست محیطی دانش آموزان غیرقابل انکار است این مقاله بر اهمیت بهره گیری از گردش علمی در آموزش علوم زمین تاکید میکند و آن را روشی موثر برای بهبود فرآیند یاددهی و یادگیری معرفی مینماید.

Keywords:

زمین شناسی , گردش علمی , پیشرفت تحصیلی , علوم زمین