ویژگی های اخلاق دینی در اندیشه شهید مطهری

اخلاق، دینی در مقابل اخلاق غیر دینی، سکولار) زیر مجموعه علم اخلاق و عنوان شاخه ای از علوم انسانی است. اخلاق از علومی است که در آن از ارزش خویها و رفتارهای آدمی بحث می شود و در اخلاق دینی آن ارزشها توسط دین مشخص و حدود آن معین می شود بدین معنا که ارزشهای رفتاری و حدود ارزشمندی افعال با وحی و منابع دینی شناخته می شود بنابراین سرچشمه اخلاق، دینی، دین و وحی الهی و شریعت آسمانی است و منشا اخلاق غیر دینی افکار و عقاید بشری است. در واقع در اخلاق دینی بحث از رابطه دین و اخلاق است. طرفداران اخلاق دینی ارزش حقیقی و کمال نهائی انسان را در قرب الهی و تشبه به خداوند میدانند که در سایه ی تجربه ی زندگی معنوی و رفتارهای اخلاق دینی سبب می آید البته در اخلاق، دینی، رفاه و آسایش دنیوی، انسان از یاد نرفته و دنیا ناشایسته تعریف و توصیف نشده گرچه وابستگی به دین و دنیازدگی و غفلت از آخرت و ساحت معنایی و حقیقی انسان مذموم شمرده شده است از نگاه دین شناسان در خصوص اخلاق دینی این اختلاف وجود دارد که یا دینی بودن اخلاق ناظر به امر الهی است چنانچه اشاعره بر این اعتقادند – و یا آن که در حوزه ی دین نیز نظام اخلاقی بر اساس حسن و قبح ذاتی عقلی تفسیر شده است. این تحقیق به صورت تطبیقی و با روش تحلیلی توصیفی به تبیین ویژگیهای اخلاق دینی در اندیشه شهید مطهری، با توجه به آثار وی پرداخته است. در بخش اول این تحقیق به بحث مفهوم شناسی پرداخته شده است و در بخش دوم به بحث مبانی تربیت و اخلاق اشاره شده است و در بخش سوم به بحث ویژگیهای اخلاق دینی از منظر شهید مطهری اشاره شده است.

Keywords:

اخلاق , دین , شهید مطهری , مبانی , ویژگی