تدوین مدل رضایت تحصیلی بر اساس خودتنظیمی و ابراز وجود با نقش واسطهای حمایت اجتماعی ادراک شده در دانش آموزان

هدف از این پژوهش تعیین میزان برازش مدل مفهومی ارتباط بین خودتنظیمی و ابراز وجود با رضایت تحصیلی و با میانجیگری حمایت اجتماعی ادراک شده با مدل تجربی است. روش پژوهش از نظر هدف جزء تحقیقات توسعه ای و جزء تحقیقات کاربردی است جامعه آماری این پژوهش دانش آموزان دوره اول متوسطه شهر پیرانشهر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که در بازه سنی ۱۲-۱۴ سال هستند و حجم آنها برابر با ۷۴۸۰ نفر است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۳۷۴ نفر تعیین گردید در این پژوهش از ابزار پرسشنامه پرسشنامه رضایت تحصیلی عنبری و همکاران (۱۳۹۲)، پرسشنامه توانایی ابراز وجود گمبریل و ریچی (۱۹۷۵) مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک شده (۲۰۰۸) و پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد (۱۹۹۵) استفاده شد. نتایج نشان داد که متغیرهای خودتنظیمی و ابراز وجود به صورت غیر مستقیم از طریق حمایت اجتماعی بر رضایت تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت و معنی داری دارند چرا که مقادیر t value برآورد شده در سطح معناداری کمتر از (۰/۰۵ معنادار و از مقدار (۱/۹۶ بالاتر میباشد لذا می توان گفت مدل علی رضایت تحصیلی بر اساس خودتنظیمی و ابراز وجود با نقش واسطهای حمایت اجتماعی ادراک شده بر دانش آموزان متوسطه اول شهر پیرانشهر برازش دارد نتایج این تحقیق نشان میدهد که متغیرهای خودتنظیمی و ابراز وجود به صورت غیر مستقیم از طریق حمایت اجتماعی بر رضایت تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت و معناداری دارند بنابراین مدل علی رضایت تحصیلی بر اساس این متغیرها با نقش واسطهای حمایت اجتماعی در دانش آموزان متوسطه اول شهر پیرانشهر معتبر و موثر است.

Keywords:

ابراز وجود , حمایت اجتماعی , ادراک شده , خودتنظیمی , رضایت تحصیلی