مقایسه استفاده از روشهای سنتی و فناوریهای نوین در آموزش زبان و ادبیات فارسی

این پژوهش به بررسی مقایسه ای میان روش های سنتی و فناوری های نوین در آموزش زبان و ادبیات فارسی پرداخته است. هدف از این مطالعه شناسایی نقاط قوت و ضعف هر یک از این رویکردها و ارائه پیشنهاداتی برای بهبود فرآیند یادگیری بوده است. پژوهش حاضر به روش کیفی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شد. داده ها از طریق مطالعه منابع معتبر علمی، از جمله پایگاه های سیویلیکا، نورمگز، مگ ایران و گوگل اسکولار گردآوری شده است. نتایج نشان داد که روش های سنتی با وجود سادگی و قابلیت اجرا در مناطق فاقد زیرساخت ها، فناوری از نظر تعامل دانش آموزان با محتوای آموزشی و ایجاد جذابیت محدودیت دارند. در مقابل، فناوری های نوین با بهره گیری از ابزارهای دیجیتال و محتوای تعاملی می توانند کیفیت یادگیری را ارتقا دهند، اما مشکلاتی مانند هزینه بالا، کمبود زیرساخت ها و نابرابری دسترسی به این ابزارها همچنان چالش برانگیز است. در نهایت پیشنهاد می شود که سیاست گذاران آموزشی از رویکردی ترکیبی استفاده کنند که مزایای هر دو روش را در بر گیرد. این مطالعه اهمیت سرمایه گذاری در زیرساخت ها، آموزش معلمان و توسعه محتوای دیجیتال تاکید کرده است.

Keywords:

روشهای سنتی , فناوریهای نوین , آموزش زبان فارسی , یادگیری ترکیبی