بررسی رابطه جو عاطفی خانواده و امید به تحصیل با اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه جو عاطفی خانواده و امید به تحصیل با اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان کاووس بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان ابتدایی پایه ششم شهر ملارد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود، که تعداد آن ۹۳۶۵ نفر میباشد که از این میان بر اساس فرمول کوکران تعداد ۳۶۷ نفر محاسبه و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد به این صورت که ابتدا شهر ملارد به ۵ ،منطقه شمال جنوب غرب شرق و مرکز تقسیم شد و از هر منطقه به شکل تصادفی یک مدرسه و از هر مدرسه یک کلاس انتخاب و برای تحلیل مورد استفاده قرار گرفت. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه اهمالکاری سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴) پرسشنامه جو عاطفی خانواده هیل برن (۱۹۶۴) و مقیاس امید به تحصیل (AS) (۱۳۹۶) استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمونهای آمار توصیفی و روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیر تحلیل شد نتایج نشان داد که بین جو عاطفی خانواده و امید به تحصیل با اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان رابطه وجود دارد و جو عاطفی خانواده و امید به تحصیل قادر به پیش بینی اهمالکاری تحصیلی دانش- آموزان میباشد.

Keywords:

جو عاطفی خانواده , امید به تحصیل , اهمالکاری تحصیلی