بررسی تعلیم و تربیت اسلامی در جهان غرب
Publish place: The 11th Scientific and Research Conference on Educational Sciences and Psychology, Social and Cultural Harms of Iran
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 32
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PSCONF11_0697
تاریخ نمایه سازی: 12 دی 1404
Abstract:
در سالهای اخیر توجه به تعلیم و تربیت اسلامی در جوامع غربی به طور قابل توجهی افزایش یافته است. این توجه نه تنها به خاطر جمعیت رو به رشد مسلمانان در این کشورها، بلکه به دلایل دیگری نیز مرتبط می شود. از جمله تمایل به درک عمیق تر از ارزش های اخلاقی و فرهنگی اسلام افراد و نهادهای مختلف در جوامع غربی بر این نکته تاکید دارند که آموزه های اسلامی می توانند به توسعه فردی و اجتماعی کمک کنند و به ایجاد جامعه ای با احترام و تحمل بیشتر منجر شوند. برنامه های آموزشی اسلامی در این زمینه معمولا بر ارزش هایی چون همزیستی مسالمت آمیز، همکاری و احترام به یکدیگر تاکید دارند. این آموزش ها به دانش آموزان این امکان را می دهند که نه تنها با آموزه های دینی خود آشنا شوند، بلکه با فرهنگ های دیگر نیز تعامل داشته باشند. چنین رویکردی می تواند به ترویج فهم متقابل و کاهش تعصبات فرهنگی کمک کند. به همین دلیل موسساتی که به تعلیم و تربیت اسلامی می پردازند، به دنبال ایجاد محیطی هستند که در آن دانش آموزان می توانند به تفکر آزادانه و تبادل ایده ها بپردازند. علاوه بر این، مسئولان آموزشی در جوامع غربی به تدریج درک کرده اند که تنوع فرهنگی می تواند یک منبع غنی برای یادگیری و بودجه بندی های آموزشی باشد. بنابراین چنین برنامه هایی معمولا شامل تدریس در مورد تاریخ، فرهنگ و ارزش های اسلام هستند، که به دانش آموزان کمک می کند تا فراتر از کلیشه ها و پیش داوری ها نگاه کنند. این نوع تعلیم و تربیت همچنین می تواند به تقویت حس هویت در میان دانش آموزان مسلمان و تشویق آنها به تعامل مثبت با دیگران کمک کند. تعلیم و تربیت اسلامی در جهان غرب به عنوان ابزاری برای ترویج گفت وگوهای فرهنگی و بهبود روابط بین فرهنگی شناخته شده است. این روند می تواند به کاهش تنش ها و سوءتفاهم ها در جوامع چندفرهنگی کمک کند و به ایجاد فضایی برای گفت وگو و همزیستی سالم منجر شود. در نهایت، این نوع برنامه های آموزشی می تواند به شکل گیری نسلی متعهد و مسئول کمک کند که با درک عمیق تری از ارزش های انسانی و فرهنگی زندگی می کنند و روابط بین فرهنگی را غنی تر می سازند.
Keywords:
Authors
فاطمه انصاری
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد
زهرا صغیر
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد
رضا مرادی
دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه خوارزمی تهران