اثر بخشی برنامه کاهش استرس مبتنی برذهن آگاهی برتاب آوری تحصیلی و فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دختر

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر تاب آوری تحصیلی و فرسودگی تحصیلی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان مقطع دبیرستان در شهر تهران در بازه زمانی مهر تا آذر ۱۴۰۳ بود که از میان آنها ۳۰ دانش آموز به طور تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت برنامه ۸ جلسه ای کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. برای جمع آوری دادهها از دو پرسشنامه استفاده شد پرسشنامه تاب آوری تحصیلی و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی دادهها با استفاده از تحلیل های آماری نظیر تحلیل کواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند نتایج نشان داد که گروه آزمایش که تحت برنامه ذهن آگاهی قرار گرفتند، نسبت به گروه کنترل در افزایش تاب آوری تحصیلی و کاهش فرسودگی تحصیلی به طور معناداری بهتر عمل کرده اند. این نتایج نشان دهنده اثر بخشی برنامههای ذهن آگاهی در افزایش تاب آوری تحصیلی و کاهش فرسودگی تحصیلی دانش آموزان است، همچنین این برنامه میتواند به تقویت تاب آوری تحصیلی دانش آموزان کمک کند و در نتیجه بهبود عملکرد تحصیلی آنان را به دنبال داشته باشد. بنابراین پیشنهاد میشود که برنامه های ذهن آگاهی در مدارس به طور رسمی اجرا شوند و علاوه بر دانش آموزان معلمان و والدین نیز در این برنامه ها مشارکت داشته باشند تا از مزایای آن بهره مند شوند.

Keywords:

برنامه کاهش استرس مبتنی برذهن , آگاهی , تاب آوری تحصیلی , فرسودگی تحصیلی