اثر بخشی ذهن آگاهی بر توانمندی شناختی و تعامل اجتماعی بر نوجوانان دارای طرحواره های ناسازگار شیراز

هدف پژوهش حاضر اثر بخشی ذهن آگاهی بر توانمندی شناختی و تعامل اجتماعی بر نوجوانان دارای طرحوارههای ناسازگار شیراز است. این پژوهش از طرح شبه آزمایشی پیش، آزمون پس آزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه نوجوانان شهر شیراز بود. ابتدا از ۱۴۰ نفر از نوجوانانی که به کلینیکهای روانشناسی شهر شیراز مراجعه کردند، آزمون طرحواره های ناسازگار یانگ گرفته شد و از میان آنها ۶۰ نفر آزمون تعامل اجتماعی و توانمندی شناختی گرفته شد. از میان افراد ۳۰ نفر انتخاب شده و از میان منتخبین به صورت تصادفی ساده و در دسترس در گروههای آزمایشی و گواه قرار گرفتند. برای گروه آزمایش هشت جلسه هر کدام ۴۵ دقیقه آموزش ذهن آگاهی اجرا شد. گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند. پس از گردآوری و کنترل پرسشنامه ها، کلیه اطلاعات و دادههای به دست آمده با استفاده از نرم افزار spss در دو بخش توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. داده های حاصل از پژوهش با آزمون تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد برنامه آموزشی ذهن آگاهی موجب بهبود توانمندی شناختی و تعامل اجتماعی در نوجوانان شده است. با توجه به یافته های به دست آمده از مطالعه حاضر میتوان توان نتیجه گیری کرد که این دو برنامه آموزشی میتواند به عنوان یک روش مداخله ای در بهبود مشکلات توانمندی شناختی و تعامل اجتماعی نواجوانان استفاده شود.

Keywords:

ذهن آگاهی , توانمندی شناختی , تعامل اجتماعی , نوجوان