بررسی اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر اصلاح مزاج بر کاهش اضطراب و بهبود کیفیت خواب در بزرگسالان مبتلا به بیخوابی

بیخوابی یکی از شایعترین اختلالات خواب است که می تواند تاثیرات منفی گسترده ای بر سلامت جسمی و روانی افراد داشته باشد. یکی از مهمترین عوامل موثر بر بی خوابی، اضطراب است که می تواند کیفیت خواب را کاهش داده و چرخه های طبیعی خواب را مختل کند. در سال های اخیر، شناخت درمانی به عنوان یکی از رویکردهای موثر در درمان بی خوابی و اضطراب مورد توجه قرار گرفته است. این روش درمانی با تمرکز بر اصلاح الگوهای فکری ناکارآمد، به بیماران کمک می کند تا نگرش های منفی خود درباره خواب و اضطراب را تغییر دهند. در کنار این روش، اصلاح مزاج که ریشه در طب سنتی دارد، می تواند به عنوان یک مداخله مکمل موثر باشد. از دیدگاه طب سنتی، مزاج نقش مهمی در تنظیم فرآیندهای بدن از جمله خواب ایفا می کند و تنظیم صحیح آن می تواند کیفیت خواب را بهبود بخشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی ترکیبی شناخت درمانی و اصلاح مزاج بر کاهش اضطراب و بهبود کیفیت خواب در بزرگسالان مبتلا به بی خوابی انجام شده است. نتایج این پژوهش نشان داد شناخت درمانی مبتنی و اصلاح مزاج بر کاهش اضطراب و بهبود کیفیت خواب در بزرگسالان مبتلا به بی خوابی موثر است. نتایج به دست آمده می تواند به درک بهتر مکانیسم های اثرگذاری این دو روش و توسعه راهکارهای درمانی جامع تر برای افراد مبتلا به بیخوابی کمک کند.

Keywords:

بیخوابی , اضطراب , شناخت درمانی , اصلاح مزاج , کیفیت خواب , طب سنتی