ارتباط نظریه یادگیری سازه انگاری ویگوتسکی با یادگیری متمایز مدارس ابتدایی ایران

هدف این مطالعه تحلیل عمیق ارتباط نظریه یادگیری سازه انگاری ویگوتسکی در یادگیری متمایز در مدارس ابتدایی ایران است. یادگیری متمایز تلاشی است برای انطباق فرآیند یادگیری در کلاس برای برآوردن نیازهای یادگیری هر فرد. این تنظیم با در نظر گرفتن علایق، مشخصات یادگیری و آمادگی دانش آموزان برای بهبود نتایج یادگیری انجام می شود. سازه انگاری ویگوتسکی که به ساخت گرایی اجتماعی معروف است، بر تاثیر متقابل عوامل بین فردی، اجتماعی، فرهنگی، تاریخی و فردی به عنوان کلید رشد انسانی تاکید دارد. مفهوم منطقه توسعه نزدیک (ZPD) و داربست در یادگیری متمایز بسیار مرتبط هستند که پتانسیل کامل دانش آموزان را در خود جای می دهد.

Keywords:

سازه گرایی , یادگیری افتراقی , داربست , ویگوتسکی , منطقه توسعه پروگزیمال