پیش بینی اعتیاد به رسانه جمعی نوجوانان بر اساس هوش اخلاقی و فرزندپروری ذهن آگاهانه

هدف از انجام پژوهش حاضر پیشبینی اعتیاد به رسانه جمعی نوجوانان بر اساس هوش اخلاقی و فرزند پروری ذهن آگاهانه بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مدرسه دخترانه استان مرکزی شهرستان خنداب روستای ایجان مشغول به تحصیل در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به همراه مادرانشان ۳۰۰ نفر بود نمونه آماری شامل ۱۶۹ نفر از اعضای جامعه آماری مذکور بود که با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اعتیاد به رسانه جمعی ساهین، (۲۰۱۸) پرسشنامه هوش اخلاقی لنیک وکیل (۲۰۰۵) و پرسشنامه فرزندپروری ذهن آگاهانه مک کافری و همکاران (۲۰۱۷). دادههای پژوهش با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۶ در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی آزمون ضریب همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون چندگانه به روش همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتیجه حاصل از تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که حدود ۲۵/۱ درصد از واریانس اعتیاد به رسانه جمعی توسط هوش اخلاقی و فرزندپروری ذهن آگاهانه پیش بینی می شود. همچنین نتایج نشان داد که مسئولیت، پذیری دلسوزی و بخشودگی رابطه منفی و معناداری با اعتیاد به رسانه جمعی دارند. درستکاری رابطه معناداری با اعتیاد به رسانه جمعی ندارد. تربیت ذهن آگاهانه رابطه منفی و معناداری با اعتیاد به رسانه جمعی دارد. حضور داشتن کنار فرزند رابطه معناداری با اعتیاد به رسانه جمعی ندارد.

Keywords:

اعتیاد به رسانه جمعی هوش اخلاقی , فرزند پروری ذهن آگاهانه , نوجوانان