اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر مقبولیت اجتماعی کودکان ۷ تا ۱۲ سال مبتلا به اضطراب اجتماعی

هدف پژوهش حاضر اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر مقبولیت اجتماعی کودکان ۷ تا ۱۲ سال مبتلا به اضطراب اجتماعی بود. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری بود. جامعه ی آماری شامل کودکان ۷ تا ۱۲ سال مبتلا به اضطراب اجتماعی در مدارس شهر اصفهان بودند. تعداد ۲۸ نفر از کودکان مبتلا به اضطراب اجتماعی به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۴ نفر) و کنترل (۱۴ نفر) جایگزین شدند. افراد گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای در دوره بازی درمانی شناختی رفتاری شرکت کردند؛ اما برای گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی لایبویتز (۱۹۹۹) و مقبولیت اجتماعی فورد و رابین (۱۹۷۰) بود. داده های پژوهش با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ تحلیل شد. نتایج نشان داد که بازی درمانی شناختی رفتاری بر مقبولیت اجتماعی تاثیر معناداری داشت (p < ۰.۰۵). مداخله درمانی بازی درمانی شناختی رفتاری در افزایش مقبولیت اجتماعی در کودکان مبتلا به اضطراب اجتماعی اثربخش است.

Keywords:

بازی درمانی شناختی رفتاری , مقبولیت اجتماعی , اضطراب اجتماعی , کودکان