بررسی رابطه بین سبک فرزندپروری مقتدرانه و وابستگی به مواد مخدر در بین افراد معلول: نقش واسطه ای خودکارآمدی

هدف سبک های فرزندپروری به رفتارها و روش های ویژه ای می گویند که هم به طور مجزا و هم در تعامل با یکدیگر بر رشد فرزندان تاثیرگذار است. امروزه مصرف مواد مخدر به یک خطر جدی برای سلامتی جامعه تبدیل شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سبک فرزندپروری مقتدرانه و وابستگی به مواد مخدر در بین افراد معلول: نقش واسطه ای خودکارآمدی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری، تحقیق تعدادی از دانش آموزان مدرسه استثنائی دوره دبیرستان یکی از مدارس شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. برای انتخاب نمونه از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای استفاده شد و تعداد ۳۵۰ نفر انتخاب شد. ابزار پژوهش شامل پرسش نامه تکانشگری، مقیاس استعداد اعتیاد، پرسشنامه خودکارآمدی و مقیاس شیوه های فرزندپروری بود. برای تحلیل داده ها از روش معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها نشان داد که شاخص های برازش مدل پژوهش در وضعیت مطلوب قرار داشتند. تاثیر مستقیم سبک های فرزندپروری بر گرایش به مواد مخدر (B=۰/۱۹ و p<۰/۰۵) معنادار بود. تاثیر مستقیم خودکارآمدی بر گرایش به مواد مخدر (B=۰/۰۹ و p<۰/۰۵) معنی دار نبود. نتیجه گیری یافته های پژوهش حاکی از برازش مناسب مدل مفهومی پژوهش بود. پیشنهاد می شود در شناسایی و تجزیه و تحلیل اختلالات بالینی از جمله وابستگی به مواد به نقش، تکانشگری، خودکارآمدی و سبک های فرزندپروری توجه شود.

Keywords:

سبک فرزندپروری مقتدرانه , وابستگی به مواد مخدر , افراد معلول , خودکارآمدی