پیش بینی مهارت حل مساله بر اساس ذهن آگاهی و خود کارآمدی در زنان سرپرست خانواده تحت پوشش کمیته امداد همدان

این پژوهش با هدف پیش بینی مهارت حل مساله بر اساس ذهن آگاهی و خود کارآمدی در زنان سرپرست خانواده (تحت پوشش کمیته امداد، همدان انجام شد. پژوهش حاضر از نظر جهت گیری از نوع کاربردی، از نظر فلسفه از نوع اثبات، گرایی از نظر رویکرد از نوع استقرایی، از نظر راهبردی از نوع پیمایشی، از نظر هدف از نوع توصیفی، از نظر افق زمانی از نوع مقطعی و از نظر شیوه گردآوری داده ها از نوع پرسشنامه بود. جامعه آماری مطالعه حاضر زنان سرپرست خانواده تحت پوشش کمیته امداد شهر همدان ناحیه (۱) به تعداد ۴۱۲۸ نفر بودند که در سال ۱۴۰۲ از خدمات این نهاد بهره برده اند. همچنین حجم نمونه به صورت تصادفی ساده و با در نظر گرفتن توان، آزمون، دقت و قدرت تعمیم پذیری آن توسط نرم افزار تعیین حجم نمونه جی پاور انجام گردید و به تعداد ۱۱۷ زن برآورد شد. در این پژوهش به منظور سنجش مهارت حل مساله از پرسشنامه ۲۵ سوالی محمدی و صاحبی (۱۳۸۰)، سنجش متغیر ذهن آگاهی از پرسشنامه برون و ریان (۲۰۰۳) و متغیر خودکارآمدی از پرسشنامه شرر و مادوکس (۱۹۸۲) استفاده گردید. همچنین در بین متغیرهای مورد بررسی در پژوهش حاضر، میانگین به دست آمده برای متغیرهای مهارت حل مسئله ۸۱.۹، ذهن آگاهی ۴۴.۸ و خودکارآمدی ۵۳.۶۳ بود که در متغیرهای مهارت حل مسئله و خودکارآمدی مقدار میانگین بالاتر از نقطه برش و در متغیر ذهن آگاهی کمتر از نقطه برش به دست آمد. نتایج حاصل از بخش آمار استنباطی و آزمونها نیز نشان دادند که با ثابت در نظر گرفتن عوامل خارجی و مقادیر ثابت و براساس معادله، استاندارد خودکارآمدی می تواند مهارت حل مسئله را پیش بینی نماید که ضریب به دست آمده در معادله، استاندارد برابر با ۰.۵۶۶ بود. به علاوه، ذهن آگاهی به میزان ۴۲% و خودکارآمدی به میزان ۶۰% با مهارت حل مساله در زنان سرپرست خانواده تحت پوشش کمیته امداد همدان رابطه دارد.

Keywords:

مهارت حل مساله , ذهن آگاهی , خود کارآمدی , زنان سرپرست خانواده , کمیته امداد همدان