مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری و طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجان در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی

اختلال افسردگی اساسی یکی از رایج ترین اختلالات روان شناختی است که با نقص در تنظیم شناختی هیجان همراه است. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری (CBT) و طرحواره درمانی (ST) بر تنظیم شناختی هیجان در بیماران مبتلا به افسردگی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. تعداد ۶۰ بیمار مبتلا به افسردگی اساسی به طور تصادفی در سه گروه درمان شناختی-رفتاری، طرحواره درمانی و کنترل قرار گرفتند. هر گروه درمانی ۱۲ جلسه درمانی دریافت کرد. برای ارزیابی متغیرهای پژوهش از پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (CERQ)، پرسشنامه افسردگی بک (BDI-II) و مقیاس انعطاف پذیری شناختی (CFS) استفاده شد. نتایج نشان داد که هر دو درمان باعث بهبود معنادار در تنظیم شناختی هیجان و کاهش افسردگی شدند، اما الگوی تاثیر آنها متفاوت بود. درمان شناختی-رفتاری باعث کاهش سریعتر نشخوار فکری و سرزنش خود و افزایش انعطاف پذیری شناختی شد، در حالی که طرحواره درمانی تاثیر ماندگارتری در اصلاح طرحواره های ناسازگار و کاهش علائم افسردگی داشت. همچنین در گروه کنترل تغییری مشاهده نشد. این یافته ها نشان می دهد که CBT می تواند به عنوان یک مداخله کوتاه مدت برای کاهش سریع علائم افسردگی مفید باشد، در حالی که طرحواره درمانی گزینه های موثرتر برای ایجاد تغییرات پایدار در شناخت و هیجان است. بنابراین بسته به ویژگی های فردی بیمار، انتخاب درمان مناسب می تواند بر اساس نیازهای او انجام شود.

Keywords:

اختلال , افسردگی , تنظیم شناختی , هیجان , درمان شناختی-رفتاری , طرحواره درمانی , انعطاف پذیری , شناختی , نشخوار فکری , سرزنش خود