اثر بخشی آموزش مدیریت خشم بر سازگاری اجتماعی کودکان کار شهر گرگان

کودکان کار به دلیل شرایط دشوار زندگی در معرض مشکلات رفتاری و سازگاری اجتماعی قرار دارند که آموزش مهارتهای مدیریت خشم می تواند نقش مهمی در بهبود وضعیت آنان ایفا کند. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر بخشی آموزش مدیریت خشم بر سازگاری اجتماعی کودکان کار شهر گرگان بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی همراه با گروه کنترل و ارزیابی به صورت پیش، آزمون پس آزمون بود جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کودکان کار هشت تا دوازده ساله شهر گرگان بود که از بین آنها تعداد ۴۰ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند ابزار پژوهش شامل مقیاس سازگاری اجتماعی کودکان دخانچی (۱۳۷۷) بود. شرکت کنندگان گروه آزمایش آموزش مدیریت خشم را به مدت ۹ جلسه ۶۰ دقیقه ای دریافت کردند. نتایج حاصل از تحلیل کواریانس نشان داد که آموزش مدیریت خشم تاثیر معناداری بر معناداری بر سازگاری اجتماعی گروه آزمایش در مرحله پس آزمون نداشته است (۰.۰۵ < P). با توجه به نتایج به دست آمده می توان بیان کرد که برای بهبود سازگاری این گروه از کودکان به مداخلات جامع تر و چندجانبه تر با در نظر گرفتن عوامل محیطی و خانوادگی نیاز است.

Keywords:

آموزش مدیریت خشم کودکان کار , سازگاری اجتماعی