اثر بخشی آموزش خوداگاهی بر افزایش خلاقیت، پیشرفت تحصیلی و هوش اجتماعی نوجوانان

هدف از پژوه بررسی اثر بخشی آموزش مهارتهای زندگی بر افزایش خلاقیت، پیشرفت تحصیلی و هوش اجتماعی نوجوانان بود. تحقیق از منظر هدف کاربردی و از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه شاهد بود. جامعه آماری کلیه نوجوانان مراجعه کننده به مراکز مشاوره در استان قم که در سال ۱۴۰۴ بودند. حجم نمونه شامل ۳۰ نفر، ۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه شاهد از جامعه آماری بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه شاهد و آزمایش جایدهی شدند. برای گروه آزمایش ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای جلسات آموزش مهارت خوداگاهی انجام شد. پرسشنامه سنجش خلاقیت تورنس (۱۹۷۹)، پرسشنامه هوش هیجانی شات (۱۹۹۸)، پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۴) در اختیار شرکت کنندگان قرار گرفت. داده ها جمع آوری شده با استفاده آنالیز کواریانس چند متغیری مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که آموزش خوداگاهی بر افزایش خلاقیت، پیشرفت تحصیلی و هوش اجتماعی نوجوانان اثر گذار بوده است لذا پیشنهاد میشود به عنوان یک درمانی با پشتوانه تجربی در کار با نوجوانان از آن استفاده شود.

Keywords:

خوداگاهی , افزایش خلاقیت , پیشرفت تحصیلی , هوش اجتماعی , نوجوانان