نقش تعارضات والدین و مدرسه در شکل گیری تربیت اخلاقی دانش آموزان دوره اول ابتدایی

تربیت اخلاقی کودکان در سالهای اولیه زندگی نقش تعیین کننده ای در شکل گیری شخصیت و الگوهای رفتاری مادام العمر آنها دارد، زیرا دوران کودکی به عنوان پایه ای برای نهادینه سازی ارزشهای اخلاقی شناخته میشود این پژوهش به بررسی نقش تعارضات تربیتی میان والدین و مدرسه در تربیت اخلاقی دانش آموزان پسر پایه اول ابتدایی میپردازد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نوع توصیفی است که با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از معلمان پایه اول ابتدایی با تحصیلات مرتبط با موضوع پژوهش، کارشناسان و روان شناسان امور تربیتی جمع آوری شد که با روش نمونه گیری هدفمند و معیار اشباع نظری انتخاب شدند. اعتبار و روایی دادهها از طریق بازبینی مشارکت کنندگان و تایید کارشناسان غیر مشارکت کننده تضمین شد تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی انجام گرفت که منجر به استخراج ۱۸۲ کد باز، ۲۷ کد محوری و ۵ کد انتخابی شد. یافته ها پنج محور اصلی را نشان میدهند (۱) تاثیر تعارضات تربیتی والدین و مدرسه به عنوان عاملی بازدارنده در هماهنگی میان عوامل موثر بر تربیت اخلاقی و کاهش اثر بخشی برنامههای آموزشی اخلاق؛ (۲) تضعیف نقش خانواده به عنوان پایه گذار اصلی ارزشهای اخلاقی در کودک به دلیل این تعارضات؛ (۳) اثرات کوتاه مدت و بلندمدت تعارضات تربیتی بر رشد شخصیتی اجتماعی و تحصیلی کودک؛ (۴) مانع شدن تعارضات در ارائه الگوی واحد و یکپارچه اخلاقی به کودک؛ و (۵) تاثیر به کارگیری روشهای موثر در تربیت اخلاقی برای پیشگیری از تعارضات و پرورش شخصیت اخلاقی کودکان این نتایج نشان دهنده اثرات مخرب ناهماهنگی میان رویکردهای تربیتی والدین و مدرسه است و بینشهای عملی برای والدین و معلمان فراهم میکند تا با همسوسازی تلاشهای خود نتایج تربیت اخلاقی را بهبود بخشند. این مطالعه به ادبیات همسویی آموزشی کمک میکند و مبنایی برای مداخلات آینده در راستای کاهش ناسازگاریهای تربیتی در محیطهای آموزشی ابتدایی ارائه میدهد.

Keywords:

تعارضات , تربیتی , تربیت , اخلاقی , والدین , مدرسه , آموزش ابتدایی , پدیدارشناسی