بررسی اثر بخشی درمان با روش ذهن آگاهی بر نشخوار فکری و کارکردهای اجرایی زنان مطلقه تحت پوشش سازمان بهزیستی

طلاق یکی از مهمترین پدیده هایی است که حیات انسانی را تحت تاثیر قرار می دهد. از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی درمان ذهن آگاهی بر نشخوار فکری و کارکردهای اجرایی زنان مطلقه تحت پوشش سازمان بهزیستی تهران انجام شد. مطالعه حاضر از نظر هدف کاربردی و به شیوه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود که ۴۰ نفر از زنان مطلقه تحت پوشش سازمان بهزیستی دارای ملاک های ورود انتخاب شدند و براساس نمونه گیری تصادفی در دو گروه گمارش گردیدند. سپس هر دو گروه به پرسشنامه نشخوار فکری نولن هوکسما و مارو (۱۹۹۱) به صورت گروهی و آزمون کارکردهای اجرایی برج لندن (۱۹۸۲) به صورت انفرادی پاسخ دادند و گروه آزمایش در پروتکل هشت جلسه ای ۹۰ دقیقه ای درمان شناختی ذهن آگاهی شرکت کردند و بعد از پایان آموزش مجددا هر دو گروه به پرسشنامه و آزمون برج لندن مجددا پاسخ دادند. پس از جمع آوری اطلاعات از روش آمار توصیفی (فراوانی، درصد و ...) و آمار استنباطی (کواریانس) استفاده شد. نتایج نشان داد که نمرات پس آزمون دو گروه در هر دو متغیر با در نظر گرفتن سطح اطمینان تفاوت معنی داری دارد (P < ۰.۰۰۱). با توجه به نتایج بدست آمده می توان نتیجه گرفت درمان شناختی ذهن آگاهی بر کاهش نشخوار فکری و بهبود کارکردهای اجرایی زنان مطلقه اثر دارد.

Keywords:

درمان ذهن آگاهی , نشخوار فکری , کارکردهای اجرایی