بررسی اثر بخشی الگوی تدریس مبتنی بر حل مسئله در درک مفاهیم اخلاقی قرآن

این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی الگوی تدریس مبتنی بر حل مسئله بر درک مفاهیم اخلاقی قرآن کریم در دانش آموزان پایه چهارم دوره ابتدایی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل ۶۰ دانش آموز پایه چهارم ابتدایی ناحیه ۱ شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۳۰ نفر) و کنترل ۳۰ نفر قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه تحت آموزش مفاهیم اخلاقی قرآن با الگوی حل مسئله قرار گرفت در حالیکه گروه کنترل با روش سنتی آموزش دید ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون محقق ساخته درک مفاهیم اخلاقی قرآن و پرسشنامه استاندارد تفکر انتقادی کرنل بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تجزیه و تحلیل شد. یافتهها نشان داد که الگوی حل مسئله به طور معناداری (۰.۰۱>p) موجب افزایش درک مفاهیم اخلاقی قرآن (۶۲٪) و تقویت تفکر انتقادی (۴۵٪) در مقایسه با روش سنتی شده است. این پژوهش موید کاربست روشهای فعال در آموزش مفاهیم دینی و ضرورت بازنگری در برنامههای درسی قرآن دوره ابتدایی است.

Keywords:

الگوی تدریس حل مسئله , مفاهیم اخلاقی , قرآن دوره ابتدایی , درک مفاهیم , تفکر انتقادی