نقش طراحی شهری ایمن و سبز در کاهش خطرات حریق و بهبود کیفیت زندگی در شیراز

طراحی شهری ایمن و سبز یکی از عوامل کلیدی در کاهش خطرات حریق و ارتقای کیفیت زندگی در شهرهای مدرن است. شیراز به عنوان یکی از کلان شهرهای ایران با اقلیم گرم و خشک و جمعیت فشرده، در معرض مخاطرات زیست محیطی و حریق های شهری قرار دارد. این مطالعه با هدف بررسی نقش طراحی شهری ایمن و توسعه فضاهای سبز در کاهش خطرات حریق و بهبود کیفیت زندگی انجام شد. روش پژوهش مبتنی بر تحلیل مستندات شهری، داده های میدانی و مصاحبه با کارشناسان مدیریت شهری و محیط زیست بود. نتایج نشان داد که طراحی شهری مبتنی بر اصول ایمنی شامل بهبود زیرساخت ها، مدیریت هوشمند ترافیک، افزایش دسترسی به منابع آب و توسعه مسیرهای امن و باز، به طور قابل توجهی خطرات حریق را کاهش می دهد. همچنین، توسعه فضاهای سبز شهری علاوه بر ایجاد محیط زیست پایدار، تاثیر مستقیم بر بهبود سلامت روانی و جسمی شهروندان، کاهش دما و جذب آلاینده ها دارد. مشارکت شهروندان در طراحی و نگهداری فضاهای سبز و برنامه ریزی شهری، نقش موثری در موفقیت این اقدامات دارد. یافته ها نشان داد که ترکیب طراحی شهری ایمن با ایجاد شبکه ای از فضاهای سبز می تواند الگوی مناسبی برای سایر شهرهای ایران و مناطق با اقلیم مشابه فراهم کند. به طور کلی، این تحقیق نشان می دهد که اتخاذ رویکردهای جامع در برنامه ریزی شهری و تمرکز بر ایمنی و توسعه پایدار می تواند به کاهش مخاطرات طبیعی و انسانی و ارتقای کیفیت زندگی در شیراز منجر شود.

Keywords:

طراحی شهری ایمن , فضاهای سبز , کاهش خطر حریق , کیفیت زندگی