توسعه فضاهای سبز شهری به عنوان راهکاری برای کاهش ریسک حریق و بهبود کیفیت زندگی شهر شیراز

در دهه های اخیر، افزایش دمای هوا، گسترش مناطق خشک و توسعه ناهماهنگ شهری موجب افزایش خطر بروز آتش سوزی در فضاهای شهری شده است. در این میان، توسعه و ساماندهی فضاهای سبز شهری نه تنها به عنوان عاملی زیباشناختی و زیست محیطی مطرح است، بلکه می تواند نقشی کلیدی در کاهش ریسک حریق و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان ایفا کند. هدف از این پژوهش، تحلیل نقش توسعه فضاهای سبز شهری در کاهش خطر آتش سوزی و بهبود کیفیت زندگی در کلان شهر شیراز است. روش تحقیق به صورت تحلیلی بوده و بر پایه بررسی داده های محیطی، الگوهای کاربری زمین و تحلیل اسناد و طرح های شهری انجام شده است. نتایج نشان داد که گسترش پوشش گیاهی و افزایش سرانه فضای سبز، تاثیر مستقیمی بر کاهش دمای سطحی و رطوبت زایی شهری دارد که این امر احتمال گسترش آتش سوزی های شهری را کاهش می دهد. همچنین وجود فضاهای سبز با طراحی مناسب، موجب افزایش رفاه روانی، تعامل اجتماعی و رضایت زیست محیطی شهروندان شده است. بر اساس یافته های این پژوهش، سیاست گذاری های شهری باید به سمت یکپارچه سازی مدیریت فضای سبز با برنامه های مدیریت بحران و ایمنی شهری هدایت شود تا فضاهای سبز نه تنها به عنوان مکان های تفریحی بلکه به عنوان عناصر حیاتی در تاب آوری شهری ایفای نقش کنند.

Keywords:

فضاهای سبز شهری , ریسک حریق , کیفیت زندگی , شیراز , تاب آوری شهری