اقتصاد شهری پایدار: تحلیل نقش شهرداری شیراز در توسعه کشاورزی شهری و باغ های عمودی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش شهرداری شیراز در توسعه کشاورزی شهری و گسترش باغ های عمودی به عنوان ابزاری برای تحقق اقتصاد شهری پایدار انجام شده است. در دهه های اخیر، رشد سریع شهرنشینی، کاهش زمین های کشاورزی و تشدید بحران های زیست محیطی، ضرورت بازاندیشی در الگوهای توسعه شهری را دوچندان کرده است. در این میان، کشاورزی شهری و باغ های عمودی به عنوان راهکارهایی نوین برای ایجاد تعادل میان رشد اقتصادی، حفظ محیط زیست و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان مطرح شده اند. شهرداری ها به عنوان نهادهای اصلی مدیریت شهری، نقشی محوری در سیاست گذاری، برنامه ریزی و اجرای پروژه های مرتبط با کشاورزی شهری ایفا می کنند. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی–تحلیلی است و از ترکیب داده های میدانی و اسنادی بهره گرفته شده است. داده ها از طریق مصاحبه با کارشناسان فضای سبز، مدیران شهری و توزیع پرسش نامه در میان ۳۵۰ شهروند در مناطق مختلف شیراز گردآوری شدند. تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و تحلیل مضمون انجام شد. نتایج نشان داد که اجرای طرح های باغ های عمودی و کشاورزی شهری در شیراز، علاوه بر بهبود چشم انداز شهری، به ایجاد اشتغال محلی، کاهش جزایر حرارتی، تقویت امنیت غذایی و ارتقای حس تعلق شهروندان به محیط شهری کمک کرده است. با این حال، چالش هایی مانند کمبود منابع مالی، ضعف هماهنگی نهادی و کمبود دانش فنی همچنان مانع گسترش همه جانبه این طرح ها است. در نهایت، این پژوهش بر ضرورت تدوین سیاست های جامع شهری با محوریت اقتصاد سبز، بهره گیری از ظرفیت بخش خصوصی و ترویج آموزش های زیست محیطی برای شهروندان تاکید دارد. توسعه کشاورزی شهری در قالب باغ های عمودی می تواند به عنوان یکی از ارکان کلیدی تحقق پایداری اقتصادی و زیست محیطی شهر شیراز مطرح شود.

Keywords:

اقتصاد شهری پایدار , کشاورزی شهری , باغ های عمودی , شهرداری شیراز , توسعه سبز