نقش پوشش تحلیلگر بر رابطه بین کوته بینی مدیریت و عملکرد زیست محیطی، اجتماعی و راهبری شرکت: رهیافتی از نظریه سطح تفسیر فاصله روانی

کوته بینی مدیریتی، یک نگرانی مهم در فرآیندهای تصمیم گیری در سازمان است که بر تمرکز کوتاه مدت مدیران شرکت اشاره دارد که می تواند بر عملکرد بلندمدت و نتایج استراتژیک تاثیر منفی بگذارد. از آنجایی که در این رویکرد اغلب نتایج مالی فوری بر پایداری و رشد بلندمدت اولویت داده می شود، لذا این پدیده می تواند با اصول زیست محیطی، اجتماعی و راهبری (ESG) که از ایجاد ارزش بلندمدت از طریق شیوه های تجاری مسئولانه حمایت می کنند، در تضاد باشد. نظریه سطح تفسیر فاصله روانی در مورد تاثیر فاصله روانی بر شناخت و رفتار افراد است. تاکید این نظریه بر نقش مهم تفسیر ذهنی (بازنمایی ذهنی) در قضاوت و تصمیم گیری فرد است. لذا، مطابق با ماهیت نظریه سطح تفسیر، انتظار می رود بین ویژگی کوته بینی مدیران (به عنوان افراد تصمیم گیرنده) و فعالیت های زیست محیطی، اجتماعی و راهبری شرکت، یک رابطه منفی برقرار باشد؛ چرا که بر اساس نظریه سطح تفسیر، فاصله زمانی و فاصله اجتماعی همبستگی منفی با یکدیگر دارند و افق زمانی کوتاه تر در تصمیم گیری، توجه منفعت محور مدیریت و طبقه بندی محدودتر ذینفعان را به دنبال دارد که به نوبه خود، منجر به اتکای بیش از حد به بازده های کوتاه مدت و نادیده گرفتن ملاحظات زیست محیطی، اجتماعی و راهبری شرکت می گردد. در این میان ماهیت پوشش تحلیلگران، چه مثبت یا منفی، می تواند بر تصمیمات مدیریتی تاثیر بگذارد؛ ادبیات موجود نشان می دهد که پیامدهای کوته بینی مدیریت، تنها محدود به عملکرد زیست محیطی، اجتماعی و راهبری شرکت نیست، چرا که این رابطه پیچیده ممکن است به نقش خاصی که پوشش تحلیلگران مالی ایفا می کند، بستگی داشته باشد. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی نقش پوشش تحلیلگر بر رابطه بین کوته بینی مدیریت و عملکرد زیست محیطی، اجتماعی و راهبری شرکت با تمرکز بر نظریه سطح تفسیر فاصله روانی است. دو فرضیه پژوهش با استفاده از اطلاعات ۱۵۵ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۳ (شامل ۱۵۵۰ مشاهده شرکت-سال) و به کارگیری رگرسیون چندمتغیره آزمون و تجزیه و تحلیل شدند. عملکرد زیست محیطی و اجتماعی و راهبری به عنوان متغیر وابسته، با استفاده از الگوی فخاری، ملکیان و جفایی رهنی (۱۳۹۶) اندازه گیری شد. اگر شرکتی به طور همزمان بازدهی (سودآوری) بیش از حد معمول و هزینه های بازاریابی و تحقیق و توسعه ای کمتر از حد موردانتظار را گزارش کند، به عنوان ویژگی مدیریت عامل کوته بینانه تعریف شد. پوشش تحلیلگر نیز، از طریق لگاریتم طبیعی یک به علاوه تعداد تحلیلگرانی که شرکت را پوشش می دهند، اندازه گیری گردید. اهرم مالی، سن شرکت، اندازه شرکت، طبقه بندی بخش، جریان نقد آزاد شرکت، سودآوری، سرمایه گذاران نهادی، تغییرات سرمایه گذاری و فرصت های سرمایه گذاری به عنوان متغیرهای کنترلی بررسی شدند. بین کوته بینی مدیریت و عملکرد زیست محیطی، اجتماعی و راهبری شرکت، رابطه منفی و معناداری وجود دارد. پوشش تحلیلگر، رابطه منفی بین کوته بینی مدیریت و عملکرد زیست محیطی، اجتماعی و راهبری شرکت را تقویت می کند. اخیرا، عملکرد زیست محیطی، اجتماعی و راهبری شرکت به یک عامل اساسی در استراتژی شرکت و تصمیمات سرمایه گذاری تبدیل شده است. با توجه به اهمیت روزافزون این حوزه، شناسایی و مدیریت عوامل درون سازمانی و برون سازمانی متعدد اثرگذار بر و اقدام در راستای تضعیف و یا تقویت عوامل منفی و مثبت موثر بر آن، امری انکارناپذیر و ضروری است.

Keywords:

پوشش تحلیلگر , عملکرد زیست محیطی , اجتماعی و راهبری شرکت , کوته بینی مدیریتی