بررسی رابطه بین تفکر استراتژیک و برنامه ریزی منابع انسانی با نقش میانجی خلاقیت سازمانی در دستگاه های اجرایی استان کهگیلویه و بویراحمد

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تفکر استراتژیک و برنامه ریزی منابع انسانی با نقش میانجی خلاقیت سازمانی در دستگاه های اجرایی استان کهگیلویه و بویراحمد انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی با ماهیت کاربردی و از لحاظ زمانی مقطعی می باشد. جامعه آماری این تحقیق کارکنان دستگاه های اجرایی استان کهگیلویه و بویراحمد طی سال ۱۴۰۴ است که تعداد آنها بالای ۱۰۰۰۰ نفر می باشد. در این تحقیق برای تعیین حجم نمونه از جدول مورگان استفاده شد و ۳۸۴ نفر بعنوان حجم نمونه انتخاب شدند و روش نمونه گیری در این تحقیق تصادفی به روش در دسترس می باشد. ابزار مورد استفاده در این تحقیق پرسشنامه بود. با استفاده از تحلیل های آمار توصیفی به بررسی جامعه آماری مورد مطالعه، جهت تحلیل ارزیابی طیف جنسیتی، تحصیلی و جمعیت شناختی پرداخته شد. سپس با استفاده از روش های استنباطی (معادلات ساختاری و رگرسیون چندگانه) به تجزیه و تحلیل آماری اطلاعات بدست آمده برای آزمون فرضیه ها پرداخته شد. پژوهش حاضر نشان داد که بین تفکر استراتژیک و برنامه ریزی منابع انسانی با نقش میانجی خلاقیت سازمانی در دستگاه های اجرایی استان کهگیلویه و بویراحمد رابطه معنی داری وجود دارد. همچنین بین همه ابعاد تفکر استراتژیک و برنامه ریزی منابع انسانی با نقش میانجی خلاقیت سازمانی در دستگاه های اجرایی استان کهگیلویه و بویراحمد رابطه معنی داری وجود دارد. از بین ابعاد متغیر مستقل که در معادله رگرسیون وارد شده اند، تفکر سیستمی بیشترین اثر و آینده نگری کمترین اثر را بر برنامه ریزی منابع انسانی در دستگاه های اجرایی استان کهگیلویه و بویراحمد داشته اند.

Keywords:

تفکر استراتژیک , برنامه ریزی منابع انسانی , خلاقیت سازمانی , دستگاه های اجرایی