شهر پایدار و عدالت اجتماعی: راهبردها و چالش ها

شهرهای امروزی، در بستر تحولات سریع جمعیتی، اقتصادی و زیست محیطی، بیش از هر زمان دیگر با چالش های عدالت اجتماعی و دستیابی به الگوی شهر پایدار مواجه هستند. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر منابع علمی و تجارب کاربردی، به تبیین پیوند میان ابعاد پایداری شهری و تحقق عدالت اجتماعی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که شهر پایدار محصول توازنی هوشمندانه میان حفظ محیط زیست، توسعه اقتصاد محلی، ارتقای شاخص های اجتماعی و حکمرانی مشارکتی است؛ به گونه ای که صرف رشد کالبدی یا اقتصادی بدون عدالت فضایی و توزیع عادلانه فرصت ها، منجر به بازتولید نابرابری و تضعیف زیست پذیری در شهرها می شود. بررسی نظریه های عدالت اجتماعی و شاخص های سنجش پایداری شهری نشان می دهد که تحقق عدالت در شهر وابسته به عدالت توزیعی، عدالت فضایی، مشارکت فعال تمامی گروه های اجتماعی و امکان بهره مندی برابر از منابع و خدمات شهری است. بر این اساس، سیاست گذاری شهری آینده نگر باید نابرابری های موجود را هدف قرار داده، با ترویج رویکردهای مشارکتی، بستری برای ارتقاء کیفیت زندگی و استحکام بنیان های توسعه پایدار در شهرها فراهم آورد.

Keywords:

شهر پایدار , عدالت اجتماعی , پایداری شهری , عدالت فضایی , حکمرانی مشارکتی , شاخص های ارزیابی شهری