نقش رهبری آموزشی تحول آفرین در ارتقای عدالت اجتماعی و کاهش شکاف های آموزشی در محیط های چندفرهنگی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رهبری آموزشی تحول آفرین در ارتقای عدالت اجتماعی و کاهش شکاف های آموزشی در محیط های چندفرهنگی انجام شد. ضرورت این مطالعه از آنجا ناشی شد که نابرابری های آموزشی در بسیاری از جوامع، به ویژه در ایران و سوئد، همچنان چالشی جدی برای تحقق عدالت اجتماعی و انسجام فرهنگی محسوب می شد. این پژوهش با بهره گیری از رویکرد ترکیبی و طراحی تحلیلی-تطبیقی اجرا شد. جامعه پژوهش شامل مدیران و معلمان مدارس متوسطه دوم در محیط های چندفرهنگی ایران و سوئد بود. داده ها در بخش کمی از طریق پرسشنامه استاندارد رهبری آموزشی تحول آفرین گردآوری شد که چهار بعد اصلی ایجاد چشم انداز مشترک، ترویج عدالت اجتماعی و فرصت برابر، مشارکت فرهنگی و اجتماعی و توانمندسازی را پوشش می داد. در بخش کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران و معلمان انجام شد و تحلیل داده ها از طریق روش های آماری و تحلیل تماتیک صورت گرفت. یافته ها نشان دادند که همه ابعاد رهبری آموزشی تحول آفرین تاثیر مثبت و معناداری بر کاهش شکاف های آموزشی داشتند و بیشترین تاثیر مربوط به ترویج عدالت اجتماعی و فرصت برابر بود. در مقایسه تطبیقی، مشخص شد که ایران بیشتر بر چارچوب های رسمی و ساختاری متمرکز بود، در حالی که سوئد با رویکرد مشارکتی و انعطاف پذیر عمل می کرد. نوآوری پژوهش در ارائه مدلی مفهومی است که هم زمان بر عدالت اجتماعی، مشارکت فرهنگی و رهبری فراگیر تاکید دارد و با اتکا به داده های واقعی در دو بستر متفاوت توسعه یافته است. این مدل می تواند الگویی کارآمد برای نظام های آموزشی در کشورهای مختلف باشد. نتیجه گیری نشان داد که رهبری آموزشی تحول آفرین ظرفیتی اساسی برای تبدیل دانش به سرمایه اجتماعی و تقویت پشتوانه پیشرفت جهانی دارد.

Keywords:

رهبری آموزشی تحول آفرین , عدالت اجتماعی , شکاف های آموزشی , محیط های چندفرهنگی , مشارکت فرهنگی , توانمندسازی