در مدیریت تلاطم چگونه هوش هیجانی و چابکی، آینده سازمان ها در سال ۲۰۳۰ را بازتعریف می کنند؟

دهه ای که در سال ۲۰۲۰ آغاز شد، با شوک های ناگهانی، از جمله همه گیری جهانی و تنش های ژئوپلیتیک، جهان را در یک عصر بی ثباتی و عدم تداوم عمیق فرو برده است. در این محیط متلاطم، نقش مدیریت از یک فعالیت واکنشی به یک ضرورت استراتژیک برای بقا و رشد تبدیل شده است. این مقاله، با تمرکز بر سه نیروی اصلی تحول زا – شامل تحول فناوری و اتوماسیون (نقش هوش مصنوعی به عنوان شریک استراتژیک)، دگرگونی نیروی کار و مدیریت استعداد (غلبه کار ترکیبی، اقتصاد گیگ و نیروی کار چندنسلی)، و الزامات استراتژیک جدید (نهادینه کردن پایداری و هدفمندی) – به بررسی آینده مدیریت در سال ۲۰۳۰ می پردازد. یافته ها نشان می دهد که مدل سنتی "دستور و کنترل" دیگر موثر نیست و مدیران باید به "مربی" و "توانمندساز" تبدیل شوند و بر توسعه مهارت های انسانی (مانند هوش هیجانی و رهبری تطبیقی) و سواد دیجیتال تمرکز کنند. همچنین، ساختارهای سازمانی باید از سلسله مراتب ایستا به شبکه های چابک و غیرمتمرکز تغییر یابند. این آینده نیازمند سنتز دقیق و متوازن هوش مصنوعی و هوش انسانی، و تعادل بین سودآوری و هدفمندی است تا مدیران بتوانند در مسیرهای متلاطم پیش رو ناوبری کنند.

Keywords:

مدیریت ۲۰۳۰ , هوش مصنوعی , رهبری تطبیقی , نیروی کار ترکیبی , پایداری