شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر تاب آوری در نظام تولید هوشمند با رویکرد ترکیبی (مطالعه موردی شرکت صنایع غذایی شمال کشور)

هدف این پژوهش، شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر تاب آوری در نظام تولید هوشمند با مطالعه موردی صنایع غذایی استان گیلان است. در شرایطی که اختلالات زنجیره تامین به پدیده ای دائمی تبدیل شده، تاب آوری به قابلیتی کلیدی برای تداوم عملیات تولیدی بدل شده است. این تحقیق با بهره گیری از یک چارچوب ترکیبی و تحت شرایط عدم قطعیت، مدلی کاربردی برای اولویت بندی عوامل اثرگذار بر تاب آوری در محیط های تولید هوشمند ارائه می کند. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، ترکیبی با طراحی متوالی اکتشافی است. جامعه آماری شامل مدیران و متخصصان باتجربه صنایع غذایی استان بود. در مرحله کیفی، با نمونه گیری هدفمند و انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته، عوامل شناسایی و در قالب شش معیار اصلی شامل فناوری، سازمانی، انسانی، زنجیره تامین، محیطی و عملکردی و ۲۴ زیرمعیار ساختاربندی شدند. در مرحله کمی، داده ها از طریق ۱۵ تا ۲۰ خبره جمع آوری و با یک رویکرد چندمعیاره فازی شامل روش FAHP برای وزن دهی معیارها، SAW برای نرمال سازی و MOORA برای رتبه بندی تحلیل شد. نتایج نشان داد معیار محیطی و بیرونی بیشترین تاثیر را دارد و پس از آن معیارهای عملکردی، فناوری، سازمانی، انسانی و زنجیره تامین قرار می گیرند. همچنین زیرمعیارهای «آمادگی در برابر بحران های زیست محیطی»، «انطباق با تغییرات بازار» و «پایداری زیست محیطی» بالاترین اولویت را کسب کردند. رتبه بندی نهایی در هر دو روش SAW و MOORA مشابه بود و سناریوی «راهبرد تاب آوری یکپارچه و هوشمند» به عنوان گزینه بهینه انتخاب شد. در نهایت، این پژوهش چارچوبی علمی برای هدایت سرمایه گذاری و طراحی راهبردهای تاب آوری در مسیر دستیابی به تولید هوشمند و پایدار ارائه می دهد.

Keywords:

تاب آوری , تولید هوشمند , صنعت ۴.۰ , تصمیم گیری چندمعیاره (MCDM) , فازی , صنایع غذایی