بررسی رابطه مثبت اندیشی با انعطاف پذیری روانشناختی (مطالعه موردی: کارکنان مرکز مشاوره رویش شیراز)

هدف این مطالعه بررسی رابطه بین مثبت اندیشی و انعطاف پذیری روانشناختی کارکنان مرکز مشاوره رویش در شیراز است. در این تحقیق، با استفاده از روش پیمایشی و ابزارهای استاندارد سنجش مثبت اندیشی (مقیاس مثبت اندیشی) و انعطاف پذیری روانشناختی (مقیاس انعطاف پذیری روانشناختی)، داده های ۳۰ نفر از کارکنان مرکز مشاوره جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی، شامل همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه، انجام شد. نتایج نشان داد که بین مثبت اندیشی و انعطاف پذیری روانشناختی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱). همچنین، مثبت اندیشی به عنوان پیش بینی کننده ای قوی برای انعطاف پذیری روانشناختی شناسایی شد. این یافته ها نشان دهنده اهمیت مثبت اندیشی در بهبود انعطاف پذیری روانشناختی کارکنان بهداشت است و می تواند به عنوان مبنایی برای طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روانشناختی در محیط های کاری مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، پیشنهاد می شود که مدیران مراکز بهداشتی با ارتقاء فرهنگ مثبت اندیشی در سازمان خود، به بهبود سلامت روان کارکنان کمک کنند.

Keywords:

مثبت اندیشی , انعطاف پذیری روانشناسی , کارکنان